Kim eşini bulmuş ki sen bulasın herkes göstermelik aşklar peşinde…
Buraları aksatıyorum ama sevmediğimden değil herşey lanet popüler ortamlardan kaynaklı oluyor.
Kendimize bir düzen uydurup yaşıyoruz halbuki hepsi birbirinin kopyası.
Bir kuş gibi ürkek edayla salınmak telde öylece belki de kanat çırpmak yetecek bütün bu akıntıya…
Güzel günler göreceğiz diye diye avutulduk yok mu bunun bir sonu?
Dolapta bir tek ice tea kalmış ne muhteşem …
Bir bahanem olsa da çalsam kapını…
Gördüğüm gibi kördüğüm olmuş yüreğin açacak yüreğim var ama buna yüreğin el vermez.
Buralar sıcaktı soğudu …
Sevme beni layık değil deli gönlüm senin aşk parçacıklarına. Üşütür seni soğuk mermerlerin üzerinde yürüdüğün çıplak ayaklarla. Alıştım hatta sevdim bile dersin bu hali fakat gönlün buz tutar sende sevemezsin bir zaman sonra…
Öldüysek ölümden değil, sevişmenin acından…
Ne çok kapı kapadık üzerine…
İnsanoğlu değil miydi kendisine güvenmeyip evlerine arazilerine kapılar koyan? En başta da kalbimize koyduk kapıları açmamak üzre.
Gün ışıklarını çoktan söndürmüş. Geriye kalan ateş böceğinin ışıltısı misali sokak aydınlatmaları.
Yüreğimde bir çarpıntı bir yanıp bir sönüyor tıpkı ateş böceği misali…
Gülümsediğini hissettiğimde görmesemde kalbim çarpar…
Ormanın içinde ufacık bir göz oda evde kalmak istiyorum. Her şeyden herkesten uzak…
Günlerdir beynime dar geliyor düşüncelerim. Çıkarıp hepsini kusmak istiyorum. Olmuyor…
